« 1 » كردذ هم‌جنانك صرع را « 2 » بوذ ، و بوذ كه « 1 » تشنّج افتد « 3 » جن « 3 » غشى افتذ و اكر با اين‌همه كرمان افتاده بوند دليل درست كردذ كى علت كرم است ، و اكر خواهى كبدانى اين كار را « 4 » جنان كنى اين « 5 » كه كفتم بباب ديدان ، بيمار را بكرمابه برذ و جشنه دارذ تا از جشنكى بىطاقت كردذ و آب ندهد و باره‌باره يخ بناف وى برنهذ كرمان بدان سردى يخ بناف وى كرد آيند و بجنبند آنكاه « 6 » بشتاب و « 6 » شحم حنظل و اب سداب و زهره كاو جمع كن و بر ناف وى بنه تا كرمان بيفتند ، و اكر درد صعب بوذ و بصرع افتاده بوذ و به هوش نيايذ « 7 » او را شير بايذ دادن « 7 » تا كرمان بمزيدن « 8 » شير مشغول شوند و او را نه‌مكند جى اين بىهوش كشتن وى « 9 » از مكيذن كرمان بوذ ، جن به هوش « 10 » باز آيذ طلى كند [ چنان‌كه ] « 11 » كفتم يا داروى كرمان خورذ جنانك كفتم تا كرمان بيفتند و آن حقنها و شافها كى معروفست كى « 12 » به دو « 12 » شحم حنظل بوذ كرمان را بيرون « 13 » آرذ و بكشد لا بد اين به كار بايد داشتن ، اين « 14 » تمام كفته آمذ « 14 » . فى علل الكبد « 15 » مر جكر را بيماريها افتد عام و بيماريها افتد خاص و هر يكى ازيشان يا سؤ المزاج بوذ با مايه و بىمايه يا سؤ الهيئه يا تفرّق الاتصال . باز سؤ المزاج كرم و سرد و تر و خشك مفرد و مركب « 16 » ، ( f . 348 ) سؤ الهيئه جن آماس و

--> ( 1 - 1 ) - ف : ندارد ( 2 ) - ب ه : افتاده ( 3 - 3 ) - ب ه : و ( 4 ) - ب ه : بيقين ( 5 ) - ف : « اين » ندارد ( 6 ) - ف : بشياف ( 7 - 7 ) - : ورا شير بايد خوردن ( 8 ) - ف : به خوردن م : بمكيدن ( 9 ) - ف : « وى » ندارد ( 10 ) - ف : بهش ( 11 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : كى ( 12 - 12 ) - « ف » و « م » : از ( 13 ) - ف : برون ( 14 - 14 ) - ف : كونه تمام كفته آمذ اكنون ياذ كنم بيماريهاء جكر ( 15 ) - ف : باب علل جكر ( 16 ) - ف : افزوده . بوذ